Podstawowe pojęcia

Absorbujący umysł

Każde dziecko jest inne. I tak, jak każdy z nas ma inny układ linii papilarnych, tak też każdy młody człowiek rozwija się inaczej – w swoim tempie. Umysł dziecka jest niezwykle chłonny, rejestruje wszystkie informacje z dokładnością aparatu fotograficznego. Informacja raz przez niego zapamiętana, pozostaje w nim na zawsze. Nie da się jej wymazać.

Fazy chłonności

Dziecko rozwijając się, zaczyna interesować się wieloma rzeczami. Czasem spotka się z czymś, co zafascynuje je do takiego stopnia, że wywoła u niego tzw. „fazę chłonności” – wewnętrzną gotowość nauczenia się danej czynności, czy też możliwość przyswojenia zagadnienia w sposób bardzo dla niego łatwy, niesprawiający trudności i dający satysfakcję. Są to etapy rozwojowe maksymalnej chłonności w uczeniu się i nabywaniu różnorakich kompetencji.  Są one często sygnalizowane przez dziecko.  Nie da się ich wywołać czynnikami zewnętrznymi. Niezauważone, przemijają bezpowrotnie. 

Polaryzacja uwagi

Według założeń pedagogiki Marii Montessori jest to najważniejsze zadanie nauczyciela pracującego z dzieckiem. Polaryzacja uwagi jest to nic innego, jak stan długotrwałej i głębokiej koncentracji nad wykonywaną czynnością. Dziecko spolaryzowane to dziecko skupione nad wykonywanym zadaniem, w pełni mu oddane i przede wszystkim szczęśliwe. Jest to proces psychiczny w wyniku którego dziecko doskonali swój rozwój.

Normalizacja

Jest to proces pożądanej reorganizacji osobowości dziecka, której skutkiem jest  osiągnięcie harmonii jego rozwoju psychofizycznego. Normalizacja prowadzi do budowania charakteru i formowania się osobowości dziecka. Znormalizowane dziecko, to dziecko szczęśliwe, radosne.